Ilse Depoorter (°Ieper, 1982) werkt als amateurkunstenaar in Dé Academie in Ieper en in haar atelier in het kunstenhuis Satelliet.K.
Na haar middelbare opleiding in het secundair kunstonderwijs volgde ze de opleiding Restauratie en Conservatie aan De Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Sinds 2018 volgt ze les in het deeltijds kunstonderwijs binnen het atelier Tekenkunst aan Dé Academie in Ieper.

Ilse werkt sinds 2025 aan een eigen project binnen het atelier Tekenkunst. Als basis voor dit project vertrekt ze vanuit de thematiek “Ontplooien”.
Wat betekent het als je je als mens ontplooit? Wat is ontplooien? En hoe doen we dat? Ontstaat dat vanuit onszelf of vanuit hoe de wereld naar ons kijkt?

Binnen het thema ‘Ontplooien’ betrekt ze haar interesse in de psychologie, waarbij ze intergenerationele thema’s, psychologische patronen en genderrollen als vertrekpunt neemt voor een werk. In haar eigen rol als huisvrouw werd haar aandacht gevestigd op het huishoudelijk textiel waarin allerlei plooien zitten – handdoeken, bedlinnen, schorten, kledij,… – en die een tactiele ervaring geven bij het aanraken. Dit textiel is vaak de inspiratiebron voor  haar werken.

Met houtskool als belangrijkste medium zoekt Ilse hoe ze op papier texturen en materie kan weergeven. De texturen ontstaan vanuit het experimenteren met verschillende soorten papier en houtskool, waarbij afstand genomen wordt van de traditionele houtskooltekening.
Ilse creëert een materie die de kijker weet te boeien en dichter bij het werk brengt om de tactiliteit te ervaren. De papieren drager waarop gewerkt wordt, verdwijnt naar de achtergrond en de houtskooltextuur treedt op de voorgrond. Hierdoor ontstaat een ‘tekening’ met texturen die aan andere materialen doen denken, van textiel tot marmer. 

Vervolgens creëert ze met het papier een ruimtelijk werk. Daarvoor gaat ze af op haar intuïtie en de vorm die het papier aangeeft.
Op welke manier wil het papier geplooid worden? Manipuleert ze het papier om de vorm te krijgen die ze erin ziet of respecteert ze de vorm die het papier aanneemt? Ook hier grenst het plooien en ontplooien aan de thematiek van het zich ontwikkelen als mens. Worden we gevormd tot wie we moeten zijn of tot wie we willen zijn?

Door haar achtergrond als restaurator kijkt Ilse ook door de bril van de restaurator naar haar werk. Ze stelt zich de vraag of ze wil dat haar werk onbeschadigd blijft of sporen mag vertonen. In hoeverre moet haar werk steeds op dezelfde manier tentoongesteld worden? Misschien wil het papier een andere vorm aannemen in een andere ruimte?

Ilse werkt zowel op klein als groot formaat en deinst niet terug om op heel grote formaten papier te ‘tekenen’.  Zo ontplooit ze zich verder als amateurkunstenaar, blijft ze uitproberen wat er met houtskool kan ontstaan en tracht ze een eigen beeldtaal te ontwikkelen.