Patronen

Wat zijn jouw patronen?

Het is een vraag die Ilse zich stelde binnen het thema ‘Ontplooien’ waarbij ze intergenerationele thema’s, psychologische patronen en genderrollen als vertrekpunt neemt voor een werk. 

De gedachte dat we als een onbeschreven wit blad worden geboren is niet zoals het werkelijk is. We dragen intergenerationele patronen uit vorige generaties mee in onze genen. Daarbovenop ontstaan er heel kort nadat we geboren zijn ook al patronen, door het herhalen van handelingen als reactie op specifieke gebeurtenissen.  Hoe vaker we deze handelingen herhalen, hoe dieper de patronen in onze neurale netwerken en bijgevolg in ons gedrag ingesleten zijn.

Vanuit dat idee bracht  Ilse op een groot wit blad het motief  van de pyjama van haar dochter met roze tape aan. In haar werken vertrekt Ilse vaker vanuit huishoudelijk textiel dat haar aandacht trekt,  door de materie, de tactiele ervaring bij het aanraken en het verhaal dat zich in het textiel verbergt.  

Laag over laag werd er houtskool op het blad aangebracht en keek Ilse wat het met de ondergrond deed. Ze manipuleerde de houtskool vervolgens met haar handen tot ze een boeiende textuur op het blad kreeg.  Door dezelfde handeling steeds te herhalen, ontstonden er patronen op het blad.  Na enkele lagen werd een strook tape verwijderd en kwam het onbeschreven witte blad met zijn roze tape  weer tevoorschijn.  Waarna de handeling van het aanbrengen van houtskool zich opnieuw herhaalde. 

Door het grote formaat en het bewerken van houtskool met de hand, was het noodzakelijk om grote bewegingen vanuit de arm en het bovenlichaam te maken. Het contact van haar handen met de ondergrond en het wrijven over het papier leidde tot ritmische, meditatieve bewegingen. De herhaling van die bewegingen was intens. 
Het bracht Ilse terug naar haar eigen patronen en het besef hoe die waren ontstaan,  hoe hard ze ingesleten zaten en hoe moeilijk het is ze te doorbreken. Het proces van het creëren van dit werk was daardoor ook helend, waardoor het werk een  heel persoonlijke inhoud kreeg. 

Na het afronden van de tekening gaat Ilse aan de slag met het grote blad. Het wordt tentoongesteld in de exporuimte van Het Broeinest van de Academie in Ieper. Daar creëert Ilse een ruimtelijk werk door het papier te plooien. Dat deed ze ook al met eerdere  werken. 
Hoe het werk zich zal  ontplooien, zal afhangen van de plooien die het papier aanneemt, de interactie met de ruimte of de vorm die Ilse erin ziet. Ook hier grenst het plooien en ontplooien aan de thematiek van het zich ontwikkelen als mens, waarvan onze patronen deel uitmaken.

Ontplooien we ons tot wie we volgens anderen moeten zijn of tot wie we werkelijk zijn?